Belianske Tatry

Tatry Bielskie (Belianske Tatry) to pasmo górskie Tatr Wschodnich w północno-zachodniej części wschodniej Słowacji. Od granitowych sąsiadów odróżnia je przede wszystkim wapienne podłoże, które nadaje im charakterystyczny wygląd — ostre grzbiety, białe ściany skalne i osobliwą florę. Powierzchnia pasma wynosi 64 km², więc jest to stosunkowo zwarte, ale za to wyraziste pasmo.

Najwyższym szczytem Tatr Bielskich jest Havran o wysokości 2151,5 m n.p.m. Ciekawostką jest fakt, że ten szczyt nie jest dostępny dla turystów — właśnie ze względu na ochronę przyrody. Tatry Bielskie należą do przyrodniczo najcenniejszych i najbardziej wrażliwych części Tatr, dlatego większość pasma jest zamknięta dla swobodnego ruchu odwiedzających, co pomaga zachować ich unikalną florę i faunę.

Pasmo w przeszłości nosiło wiele nazw — od Alp Bielskich przez Tatry Ždiarskie po niemieckie Bélaer Kalkalpen czy węgierskie Bélai-havasok — co świadczy o jego położeniu na historycznym pograniczu kultur. Dziś stanowi malowniczy fundament dla miejscowości Ždiar i okolicznych osad, które zachowały swój góralski charakter.

Tatry Bielskie można podziwiać przede wszystkim z ich podnóża, udostępnionych ścieżek i punktów widokowych w okolicy Ždiaru. Dla odwiedzającego oznacza to, że nawet bez wejścia na zamknięte szczyty cieszy się ich imponującą panoramą. Nocleg bezpośrednio w Ždiarze lub w podtatrzańskich miejscowościach to idealna baza do poznawania tej cichszej, ale niezwykle urokliwej strony Tatr — w połączeniu z wycieczkami do sąsiednich dolin i ośrodków.